¶ Podstawowe informacje
- Imię: Edran Kareth
- Tytuł: Pierwszy Głos
- Rasa: człowiek
- Pochodzenie: Francja, 1793 rok
- Funkcja: rzecznik Zakonu, mistrz ceremonii i egzekutor jego hierarchii
- Broń: cienkie ostrze ukryte w ceremonialnej lasce
- Obsesja: kolejność, procedura i prawo do zabierania głosu
¶ Osobowość
Edran nigdy nie krzyczy. Nie przeklina, nie wpada w furię i praktycznie zawsze zachowuje uprzejmy uśmiech.
Wierzy, że wartość człowieka wynika wyłącznie z miejsca zajmowanego w hierarchii. Prawda nie ma dla niego znaczenia — liczy się tylko to, kto posiada prawo wypowiedzieć ją jako pierwszy.
Potrafi spokojnie wysłuchać błagania skazańca, podziękować za dobrze sformułowaną wypowiedź, a następnie nakazać jego śmierć. Najbardziej denerwują go nie zdrada ani nieposłuszeństwo, lecz przerwanie komuś stojącemu wyżej.
Screaming during torture is, in his opinion, "unauthorized taking the floor."
Ostrza i ich odpowiedniki nazywa:
narzędziami terenowymi o nieproporcjonalnie wysokim mniemaniu o własnej ostrości.
¶ Historia
Na Ziemi Edran był urzędnikiem uczestniczącym w politycznych procesach i egzekucjach. Sam nigdy nikogo nie zabił. Sporządzał dokumenty, układał kolejność przesłuchań i pilnował, żeby skazani umierali zgodnie z procedurą.
Nie interesowała go wina. Fascynowało go to, że kilka podpisów i odpowiednia formuła potrafiły zamienić żywego człowieka w nazwisko na liście przeznaczonej do zamknięcia.
Po trafieniu do Namashimy pojawił się bezpośrednio w Wewnętrznej Namashimie. Zgodnie z Prawem Nieoznaczonego został uznany za zwierzynę. Schwytany przez żołnierzy nie błagał o życie. Zażądał informacji, który z nich ma prawo przemawiać w imieniu dowódcy.
W ciągu jednej nocy doprowadził do sytuacji, w której strażnicy zaczęli oskarżać się nawzajem o złamanie hierarchii. Nad ranem dowódca oddziału klęczał przed swoim więźniem i prosił go o wydanie wyroku.
Opowieść dotarła do Vhal-Kor. Wielki zgodził się udzielić Edranowi krótkiej audiencji.
— Wiesz, dlaczego pozwoliłem ci mówić? — zapytał Wielki.
— Ponieważ nikt inny nie miał prawa odpowiedzieć przed tobą.
— A czego chcesz?
— Mówić bezpośrednio po tobie.
Wielki przyjął go do powstającego Zakonu.
Edran nie dostał ogromnej siły ani niszczycielskiej magii. Otrzymał władzę znacznie bardziej odpowiadającą jego naturze.
¶ Zdolność: Porządek Audiencji
Moc aktywuje się, gdy Edran oficjalnie się przedstawi, a druga osoba odpowie mu, nawet obelgą. Odpowiadając, uznaje rozpoczęcie audiencji.
Od tej chwili Edran może określić kolejność, w której obecni mają prawo:
- mówić;
- poruszać się;
- atakować;
- używać zdolności;
- opuścić pomieszczenie.
Każdy, kto próbuje działać poza swoją kolejnością, zostaje natychmiast zatrzymany. Ciało pozostaje świadome, ale nie wykonuje rozkazu umysłu. Edran może wtedy spokojnie podejść i przebić przeciwnika ostrzem ukrytym w lasce.
Najbardziej przerażające jest to, że Edran również musi przestrzegać ustalonej kolejności. W jego rozumieniu dowodzi to doskonałej sprawiedliwości jego mocy.
¶ Ograniczenia
Zdolność nie obejmuje:
- osób, które nie odpowiedziały na przedstawienie;
- istot niezdolnych go usłyszeć lub zrozumieć;
- zdarzeń przypadkowych;
- wcześniej uruchomionych mechanizmów;
- działań, których nikt nie uznał za część audiencji;
- zwierząt i stworzeń działających wyłącznie instynktownie.
Yoru może odkryć, że największą bronią przeciwko Edranowi jest odmowa uczestniczenia w jego przedstawieniu. Problem polega na tym, że Edran doskonale wie, jak sprowokować człowieka do odpowiedzi.
¶ Relacja z elitami alter ego
Edran uwielbia publicznie poniżać Ostrza Rukiba. Nie uważa ich za prawdziwą arystokrację Wewnętrznej Namashimy, ponieważ zostały wybrane przez zaledwie jedno wcielenie Wielkiego.
Jedna z jego kwestii mogłaby brzmieć:
— Ty służysz Rukibowi. Ja służę temu, z czego Rukibowi pozwolono powstać. Nie jesteśmy kolegami.
W czystej walce najlepsze Ostrze może być niemal równie niebezpieczne. Jednak formalne uznanie rangi Edrana automatycznie rozpoczyna audiencję, dlatego członkowie niższych formacji znajdują się przy nim na przegranej pozycji.
¶ Rola w fabule
Edran byłby pierwszym członkiem Zakonu spotkanym przez kompanię. Przybywa do miasta wiedźm, żeby zbadać oznaki buntu oraz zainteresowanie wiedźm osobą Yoru.
Nie atakuje od razu. Organizuje przesłuchanie, podczas którego:
- zmusza generała miasta do czekania na pozwolenie na wypowiedź;
- traktuje członków Ostrzy jak ochronę pomieszczenia;
- rozmawia z Yoru uprzejmie, jak z interesującym zwierzęciem;
- szybko orientuje się, że Kaelra coś ukrywa;
- próbuje nakłonić Yoru do odpowiedzenia na oficjalne przedstawienie.
Mógłby stać się osobistym przeciwnikiem Kaelry po jej zdradzie. Dla niego nie jest ona zwykłym wrogiem — jest „narzędziem, które samowolnie zmieniło właściciela”, czyli obrazą całego porządku świata.
¶ Wspólny znak Zakonu
Na grafice Edran nosi pierwszy projekt godła Dwunastu:
pełny pierścień otaczający cztery fragmenty skierowane ku pustemu środkowi.
Pierścień oznacza Wielkiego, cztery fragmenty — alter ego, a puste centrum pozostaje symbolem prawdziwej postaci ukrytej przed światem.